Dzisiaj jest , 24 Lipiec 2008

SS (niem. Die Schutzstaffeln der NSDAP)
Sztafety Ochronne Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej, hitlerowska organizacja bojowa, utworzona w 1923 r. (od 1925 pod nazwą SS), na bazie straży przybocznej Hitlera. W 1926 r. została podporządkowana kierownictwu SA; 3 lata później na jej czele stanął Heinrich Himmler. Pod jego dowództwem SS przejęły rolę policji wewnątrzpartyjnej NSDAP oraz wywiadu politycznego, spełniając w ramach SA tzw. zadania ochronne. Po objęciu władzy Hitler użył ich do krwawej rozprawy z opozycją wewnątrzpartyjną. Podczas NOCY DŁUGICH NOŻY w 1934 r. bojówki SS wymordowały kierownictwo i wielu członków SA.Od 20 lipca 1934 r. SS stały się samodzielną organizacją, wchodzącą w skład NSDAP. Od tego czasu rozpoczął się szybki rozwój organizacji. Do SS dołączyły formacje czysto militarne, m.in. Oddziały Dyspozycyjne i Oddziały Trupich Główek, stanowiące załogę obozów koncentracyjnych, które
od 1934 r. podporządkowane zostały SS. Równocześnie rosływpływy polityczne organizacji, przejawiające się m.in. w skupianiu coraz większej władzy policyjnej w ręku ich zwierzchnika, Himmlera, który w 1936 r. objął nowo utworzone stanowisko szefa policji niemieckiej. Do 1939 r. pod kontrolą SS pozostawało także gestapo.Postępująca integracja policji i SS oprowadziła
w 1939 r. do utworzenia Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA). Po wybuchu II wojny światowej na terenach okupowanych przez Niemcy SS i policja stanowiły główne narzędzie represji. W 1940 r. utworzono Waffen-SS (Siły Zbrojne SS), początkowo z ochotników, a od 1942 r. częściowo z poboru. W 1944 r. liczyły ok. 950 000 ludzi (wraz z cudzoziemskimi
ochotnikami). W ich skład wchodziły, niezależne od Wehrmachtu, frontowe oddziały SS, a także załogi coraz liczniejszych obozów koncentracyjnych. W kolejnych latach wojny pozycja
i niezależność SS zdecydowanie rosły. Już od 1938 r. miały one własny koncern gospodarczy, działający głównie w sferze budownictwa. Od 1942 r., kiedy to SS przejęły całkowitą administrację obozów koncentracyjnych, liczba więźniów oraz formy eksploatacji ich siły roboczej pozostawały w wyłącznej gestii organizacji, która skutecznie pozyskiwała w ten sposób sympatię i poparcie wielkiego przemysłu. W 1943 r. Himmler objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych Rzeszy, a w następnym roku został mianowany dowódcą rezerw armii
lądowej. Spowodowało to obsadzenie wielu kluczowych stanowisk w państwie przez ludzi SS i stopniowe tworzenie przez tę organizację niezależnego i faktycznie przez nikogo nie kontrolowanego „państwa w państwie". Pod sam koniec wojny Himmler usiłował nawiązać kontakt z aliantami, gdy jednak wyszło to na jaw, został wykluczony z partii i pozbawiony wszelkich funkcji. Aresztowany przez Brytyjczyków popełnił samobójstwo. Podczas procesunorymberskiego w 1946 r. SS zostały uznane za organizację przesępczą.

Copyright 2007 by Druga wojna światowa All right reserved