Dzisiaj jest , 24 Lipiec 2008

OSAMOTNIENI W WALCE
Od pierwszych dni powstania rząd RP na obczyźnie zabiegał o pomoc dla walczącej Warszawy. Na początku sierpnia 1944 r. w Moskwie przebywał premier rządu RP Stanisław Mikołajczyk, który odbył kilka rozmów z politykami radzieckimi. Stalin odmówił udzielenia powstańcom pomocy. „Akcja warszawska stanowi lekkomyślną awanturę podjętą bez dowództwa sowieckiego (...), wobec tego dowództwo sowieckie postanowiło otwarcie odżegnać się od awantury warszawskiej" - stwierdził. Kremlowi klęska powstania była na rękę, osłabiała bowiem konkurencyjny dla polskich komunistów ośrodek władzy, związany z rządem RP na obczyźnie. Brytyjczycy mogli udzielić powstaniu niewielkiej pomocy drogą powietrzną. Możliwość ta została zresztą poważnie ograniczona przez Stalina, który nie wyraził zgody na międzylądowanie samolotów alianckich na terenach zajętych już przez Armię Czerwoną. Piloci, startujący głównie z bazy w Brindisi we Włoszech, ponieśli poważne straty: Niemcy zestrzelili ponad 40 samolotów. Zakres udzielonej pomocy wywołał protesty Komendy Głównej AK i niektórych członków rządu RP na obczyźnie. Generał Kazimierz Sosnkowski oskarżył aliantów o brak zrozumienia i niedostateczną pomoc dla powstańców. 30 września, pod naciskiem Józefa Stalina i Winstona Churchilla, premier Mikołajczyk zdymisjonował Naczelnego Wodzi Polskich Sił Zbrojnych (nowym wodzem mianowano Tadeusza Bora-Komorowskieg, który jednak funkcji tej nie mógł wówczas objąć, ponieważ znajdował się w niemieckiej niewoli).W końcu września dowódca powstania gen. Antoni Chruściel „Monter" zgodził się na przystąpienie do rokowań kapitulacyjnych. 2 października, po 63 dniach walki, powstanie upadło. W Ożarowie, w siedzibie gen. SS Ericha von dem Bacha podpisano akt kapitulacji. Zapewniał on żołnierzom AK prawa kombatanckie; 15 000 żołnierzy i 900 oficerów dostało się do niewoli; los żołnierzy podzielił ich dowódca. Bilans powstania był tragiczny. Poległo 18 000 powstańców, a 25 000 odniosło rany. Jeszcze większe straty poniosła ludność cywilna. Liczba ofiar osiągnęła blisko 180 000. Niemcy zniszczyli ok. 80 procent stanu zabudowy miasta. Tych, którzy przeżyli, wysiedlono ze stolicy; prawie 650 000 mieszkańców miasta przeszło przez obóz w Pruszkowie.

Copyright 2007 by Druga wojna światowa All right reserved